Tirgan celebration (Picnic) 2026
جشن تیرگان یکی از کهنترین جشنهای ایرانی است که ریشه در آیینها و باورهای ایران باستان دارد که در روز سیزدهم تیرماه برگزار میشود. این جشن در ستایش آب، باران و ایزد تیشتر (تیر)، فرشته باران و باروری، برپا میشده است. در دورههایی از تاریخ، تیرگان بویژه در بخش های خشک و کمآب، ارج فراوانی داشته، زیرا مردم با برگزاری آن برای بارش باران، فراوانیِ روزیِ ایزدی و دوری از خشکسالی نیایش میکردند. آیین آبپاشی، بستن دستبندهای رنگین (تیر و باد)، و شادیهای گروهی از آیینهای برجسته این جشن بودهاند که نمادی از پاکی، زندگی و پیوند انسان با زاستار به شمار میروند
تیرگان همچنین با یکی از افسانه های نامدار ایران، یعنی داستان آرش کمانگیر، پیوند خورده است. بنا بر بازگفته ها، در زمان جنگ میان ایران و توران، آرش با پرتاب تیری از فراز کوه دماوند، مرز دو کشور را نمایان کرد و جان خود را در این راه فدا ساخت. این تیر که به یاری ایزد تیر راهنمایی شد، نماد فداکاری، میهندوستی و آشتی است. به همین نشانه، جشن تیرگان نهتنها آیینی زاستاری و کشاورزی، بلکه یادآور ارزشهای آدمی و ملی ایرانیان نیز هست و تا امروز، بخشی از یادگار فرهنگی ایران، در میان زرتشتیان و دوستداران فرهنگ کهن ایرانی گرامی داشته میشود
Tirgan Festival is one of the oldest Iranian celebrations, rooted in the rituals and beliefs of ancient Persia/Iran, and is traditionally observed on the thirteenth day of the month of Tir. This festival honors water, rain, and the divine being Tishtrya (Tir), the guardian angel of rainfall and fertility. Throughout history, especially in arid regions, Tirgan held great importance, as people celebrated it to pray for rain, abundance, and protection from drought. Customs such as splashing water, tying colorful bracelets (known as tir-o-bâd), and engaging in communal festivities are among the most distinctive traditions of this celebration, symbolizing purity, life, and the deep connection between humanity and nature.
Tirgan is also closely associated with one of Iran’s most famous legends, the story of Arash the Archer. According to tradition, during a war between Iran and Turan, Arash shot an arrow from the summit of Mount Damavand to determine the boundary between the two lands, sacrificing his life in the process. Guided by the divine power of Tir, the arrow came to represent self-sacrifice, patriotism, and peace. For this reason, Tirgan is not only a natural and agricultural festival, but also a reminder of enduring human and national values, and it continues to be cherished today as an important part of Iran’s cultural heritage, especially among Zoroastrians and admirers of ancient Iranian culture.
